en_US
en
off
Mobile View
Desktop View
 

ORDUNUN SOSYAL YAŞAM SİTESİ

MESUDİYE
2378

Yerleşke

Ordu ilinin güneybatısında yer alan, denize oldukça uzak, dağlık fakat hafif eğimli bir arazi üzerine kurulmuştur. İlçe merkezi esasen Sivas`a daha yakındır. İlçenin geniş yüzölçümü çok sayıda köy ve yaylayla kaplıdır. İlçenin hemen içinden geçen 
Melet Irmağı
 Mesudiyelilere Meletli denmesine yol açar ki bunun sahilde oturan Ordululara verilen karşılığı Canikli`dir. Özelllikle keyfalan yaylasının yayla turizmi açısından önemi her yıl artmakta, yazın bu yaylarara yüzlerce mesudiyeli geziler düzenlemekte ve konaklamaktadır. Ayrıca 
Yeşilce
 ve Topçam yaylaları da önemli turizm merkezleridir. Yesilce yaylasında doğal bütünlüğü bozmaması için yapılan evlerin 
betonarme
olmasına izin verilmemektedir. Son olarak da 
2006
 yılı içerisinde bu yaylalara elektrik bağlantısı götürülmüştür. 


Tarih

Mesudiye çok eski bir tarihe sahip olup muhtemelen Ordu`nun diğer ilçelerinden daha eski bir yerleşkedir. İlçe tarihi 
Hitit
 dönemine kadar uzanır. Pek çok kaya mezarı bulunmaktadır. 

Fatih Sultan Mehmet
 zamanında 
Osmanlı
 topraklarına katılmış ve ilçenin Osmanlı kayıtlarına girmesi 
1455
senesinde olmuştur. Bu tahrir kayıtlarına göre Mesudiye o dönemde yüzden fazla köye ve çok sayıda mezraya sahiptir. 

Mesudiye yöresi Osmanlılar döneminde nahiye olarak Milas ismiyle anılmaktadır. 

Kaza merkezi Parçı köyünden alınarak 
1863
 yılından sonra Pazaryeri olarak kullanılan bugünkü Mesudiye`ye 
1876
`de nakledildi. Bölgedeki halkın padişaha yazdıkları arzuhal ile (3 Za 1293) 
20 Kasım
 
1876
 tarihinde Milas ismiHamidiye olarak değiştirildi. 

1908
 yılında Hamidiye ismi Mesudiye olarak değiştirilmiştir. 

1899
 yılında belediye teşkilatı kurularak Aliçavuşoğlu Mustafa Bey ilk belediye başkanı olmuştur. 

20 Mayıs
 
1933
 gün ve 2197 sayılı kanunla Mesudiye İlçesi 
Şebinkarahisar
`dan alınarak Ordu İli`ne bağlandı. 


Sosyal ve Ekonomik Yaşam

Mesudiye için göç olgusu belirleyici önem taşır. 
1950
`lerden sonra batıya ve özellikle 
İstanbul
`a yaşanan göç artarak sürmüş, 100 sene evvel çok yoğun nüfuslu bir yerleşke olan Mesdudiye bu gün için artık çok az bir nüfusu barındırmaktadır. Göçten önce ilçe ve çevresinde tahıl tarımı ve hayvancılık yapılırmış. Özellikle 1970`lerde yüzbinlerce başla ifade edilen küçükbaş hayvan sayısı bugün çok azalmıştır. 

Mesudiyeliler özellikle 
Paşabahçe
 - 
Beykoz
 çevresinde yaygıdır. 

2000
 yılında yapılan son nüfus sayımına göre, ilçenin toplam nüfusu; 28. 551 kişidir. Mesudiye merkezinin nüfusu 5. 665 beldeler 8443, köylerin nüfusu da 14. 443`dür. İlçe genel olarak göç veren bir bölgedir. İnsanlarının çoğunluğu büyük şehirlerde yaşamaktadırlar. Kışın oldukça tenha olan ilçe, yazları gurbete gitmiş vatandaşlarımızın gelmeleri ile oldukça hareketlenir. İlçenin 1180 km<sup>2</sup> alanı olduğu düşünülürse, nüfus yoğunluğu m<sup>2</sup> başına 24 kişidir. Yaz ve kış nüfusu arasında büyük farklılıklar vardır. İlçe nüfus teşkilatı`nın verilerine göre ilçe dışında 81. 155 Mesudiyeli yaşamaktadır. 

Son yıllarda özellikle yaz aylarında ilçe nüfusu şenlenmekte, terkedilen konutlar onarılmaktadır. 

Bülent Ecevit
 - 
Devlet Bahçeli
 hükümeti, 
köykent projesi
 için ilçeyi plot bölge seçse de proje bekleneni henüz verememiştir. 

Özellikle İstanbul`da yaşayan Mesudiyeliler`in önderliğinde son yıllarda kurultay toplanmakta, Mesudiyeliler sivil bir oluşum meydana getirmektedirler. 

İlçeyi canladırmak için açılan yüksekokul ilçe merkezinde bulunmaktadır.